മുതിർന്നവർക്കിടയിൽ മാത്രമല്ല ഇന്ന് പ്രമേഹ രോഗികളുടെ എണ്ണം ദിനംപ്രതി വർധിച്ചു വരികയാണ്. ടെെപ്പ് 1, ടെെപ്പ് 2 പ്രമേഹമാണ് കുട്ടികളിൽ കൂടുതലായി കാണുന്നത്. എന്നാൽ ടൈപ്പ് വൺ ഡയബറ്റിസ് കണ്ടുപിടിക്കാൻ എളുപ്പവും ചികിത്സിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുമായ ഒന്നാണ്.
ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹം: ശരീരത്തിന്റെ രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനം ഇൻസുലിൻ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന പാൻക്രിയാസിലെ കോശങ്ങളെ ആക്രമിക്കുമ്പോഴാണ് ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹം ഉണ്ടാകുന്നത്.
ഊർജ്ജത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനായി കോശങ്ങളിലേക്ക് പഞ്ചസാര പ്രവേശിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഹോർമോണാണ് ഇൻസുലിൻ. ഇൻസുലിൻ ഇല്ലാതെ, രക്തത്തിൽ പഞ്ചസാര അടിഞ്ഞുകൂടുന്നു.
ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം: ശരീരം ഇൻസുലിൻ ശരിയായി ഉപയോഗിക്കാത്തപ്പോഴാണ് ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം എന്ന അവസ്ഥ ഉണ്ടാകുന്നത്. മുതിർന്നവരിലാണ് ഇത് കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നത്. പക്ഷേ അനാരോഗ്യകരമായ ജീവിതശൈലി കാരണം കുട്ടികളിലും ഇത് കൂടുതലായി കാണുന്നു.
ഈ രണ്ട് തരങ്ങളും രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് കാരണമാകുന്നു. ചികിത്സിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഗുരുതരമായ ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കാരണമാകും.
കുട്ടികളിലെ പ്രമേഹത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ
കുട്ടികൾ പതിവിലും കൂടുതൽ തവണ മൂത്രമൊഴിക്കുന്നതാണ് ആദ്യത്തെ ലക്ഷണം. രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് കൂടുന്നത് വൃക്കകൾ അധിക പഞ്ചസാര നീക്കം ചെയ്യാൻ കൂടുതൽ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യാൻ കാരണമാകുന്നു. ഇതാണ് കൂടുതൽ മൂത്രം പോകുന്നതിന് കാരണമാകുന്നത്.
ഇടയ്ക്കിടെ മൂത്രമൊഴിക്കുന്നതിനെ തുടർന്ന് ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ധാരാളം വെള്ളം നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനാൽ കുട്ടിക്ക് ദാഹം അനുഭവപ്പെടുന്നു. സാധാരണയിൽ കൂടുതൽ വെള്ളം കുടിച്ചിട്ടും ദാഹം അനുഭവപ്പെടുന്നതാണ് മറ്റൊരു ലക്ഷണം കാണുന്നത്.
എത്ര ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലും അവർക്ക് എപ്പോഴും വിശപ്പ് തോന്നിയേക്കാം. ശരീരകോശങ്ങൾക്ക് ഊർജ്ജത്തിന് ആവശ്യമായ പഞ്ചസാര ലഭിക്കാത്തതിനാലാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്.
കൂടുതൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലും പ്രമേഹമുള്ള കുട്ടികളുടെ ഭാരം കുറയാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. കാരണം, ശരീരം പഞ്ചസാര ശരിയായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയാതെ വരുമ്പോൾ കൊഴുപ്പും പേശികളും വിഘടിച്ച് ഊർജ്ജം ഉത്പാദിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങും.
ഉയർന്ന രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് കുട്ടികൾക്ക് കൂടുതൽ ക്ഷീണത്തിനു കാരണമാകും. കളിക്കാനോ, പഠിക്കാനോ, മറ്റ് പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കോ അവർക്ക് ഊർജ്ജം കുറവായിരിക്കാം.
ഉയർന്ന രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര കണ്ണുകളിലെ ലെൻസുകളിൽ നിന്ന് ദ്രാവകം വലിച്ചെടുക്കാൻ കാരണമാകും. ഇത് കുട്ടിയുടെ വ്യക്തമായി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാനുള്ള കഴിവിനെ സാരമായി ബാധിക്കും.
മുറിവുകൾ ഉണക്കാനും അണുബാധകൾക്കെതിരെ പോരാടാനുമുള്ള ശരീരത്തിന്റെ കഴിവിനെ പ്രമേഹം ബാധിച്ചേക്കാം. മുറിവുകളോ ചതവുകളോ ഭേദമാകാൻ കൂടുതൽ സമയമെടുക്കും.
